شطرنجی

( اين شعر برای يا خطاب به شخص خاصی نوشته نشده است. به خودت نگير لطفا. )

سكوت بي معنايي
به دنيا مي آيد
همين جا
كه تو رفته اي
همين جا
كه نبودنت را عزا نگرفته ايم.

سكوتي بي معناست
و كسي كه آن را بشكند محكوم خواهد شد...
محكوم خواهد شد،
به شكستن سكوتي بي معنا.

محكوم شدن را دوست ندارم،
و آن يكيها هم.
راستي،
چرا نمي تواني برگردي؟

هان... فهميدم.
اگر مرده بودي،
شايد بهتر بود،
شايد خدا
پارتي بازي مي كرد،
حالا نه.

چكار كرده اي
كه مدام در ذهنم شطرنجي مي شوي؟

  
نویسنده : مهدی الف ; ساعت ۱۱:٠٤ ‎ق.ظ روز ۱۳ خرداد ۱۳۸۳
تگ ها :